กฎหมายอสังหาฯอ่าน ~10 นาที
สัญญาเช่าเกิน 3 ปีต้องจดทะเบียนที่สำนักงานที่ดิน ไม่เช่นนั้นบังคับได้แค่ 3 ปี สรุปมาตรา 538 และ 540 การเช่าระยะยาวตาม พ.ร.บ. 2542 ค่าธรรมเนียม 1% อากรแสตมป์ และการเซ้ง
สรุปสั้น สัญญาเช่าพื้นที่พาณิชย์ที่มีกำหนดเกิน 3 ปีต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนที่สำนักงานที่ดิน มิฉะนั้นจะบังคับกันได้เพียง 3 ปี การจดทะเบียนมีค่าธรรมเนียม 1% และอากรแสตมป์ 0.1% ของค่าเช่าตลอดอายุสัญญารวมเงินกินเปล่า
ต้องจดทะเบียน ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 538 กำหนดว่าการเช่าอสังหาริมทรัพย์ที่มีกำหนดกว่าสามปี หรือตลอดอายุของผู้เช่าหรือผู้ให้เช่า ถ้าไม่ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ จะฟ้องร้องบังคับคดีได้เพียงสามปี
สมมติทำสัญญาเช่าโกดัง 10 ปีแต่ไม่ได้จดทะเบียน ถ้าเกิดข้อพิพาทหลังปีที่สาม ผู้เช่าจะอ้างสิทธิตามระยะเวลาที่เหลือในศาลไม่ได้ ความเสี่ยงนี้หนักขึ้นเมื่อผู้เช่าลงทุนตกแต่งหรือสร้างอาคารเพิ่ม เพราะคิดคืนทุนจากระยะเวลาเช่าทั้งสัญญา
ส่วนการเช่าไม่เกิน 3 ปี ต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อฝ่ายที่ต้องรับผิดจึงจะฟ้องบังคับคดีได้ และคู่มือของกรมที่ดินระบุว่าการเช่าไม่เกิน 3 ปี พนักงานเจ้าหน้าที่ไม่ต้องรับจดทะเบียน สัญญาเช่า 3 ปีจึงทำกันเองได้
สัญญาเช่าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ทำได้ไม่เกิน 30 ปี ตามมาตรา 540 ถ้าตกลงนานกว่านั้นให้ลดลงเหลือ 30 ปี และต่อสัญญาได้อีกไม่เกิน 30 ปีนับแต่วันต่อ ส่วนการเช่าเพื่อพาณิชยกรรมหรืออุตสาหกรรมที่เข้าเงื่อนไขกฎหมายเฉพาะทำได้ถึง 50 ปี
การต่อสัญญาไม่เกิดขึ้นเองอัตโนมัติ ข้อความว่า "ตกลงให้ต่อสัญญาอีก 30 ปี" ในสัญญาฉบับแรก ในทางปฏิบัติยังต้องทำสัญญาใหม่และจดทะเบียนเมื่อถึงเวลา ผู้เช่าควรเขียนระยะเวลาแจ้งล่วงหน้า สูตรค่าเช่าใหม่ และผลกรณีผู้ให้เช่าปฏิเสธไว้ให้ชัด แล้วปรึกษาทนายเรื่องผลบังคับของข้อตกลงนั้น
กฎหมายฉบับนี้ให้เช่าเพื่อพาณิชยกรรมหรืออุตสาหกรรมได้เกิน 30 ปีแต่ไม่เกิน 50 ปี สิทธิการเช่าจำนองเป็นหลักประกันได้ ตกทอดแก่ทายาทได้ และโอนหรือให้เช่าช่วงได้ เว้นแต่สัญญากำหนดไว้อื่น แต่ใช้ได้เฉพาะทำเลและกิจการที่กฎหมายกำหนด
ตามคู่มือการจดทะเบียนของกรมที่ดิน เงื่อนไขหลักมีดังนี้
| ประเด็น | เช่าตาม ป.พ.พ. | เช่าตาม พ.ร.บ.การเช่าฯ พ.ศ. 2542 |
|---|---|---|
| ระยะเวลา | ไม่เกิน 30 ปี (มาตรา 540) | เกิน 30 ปี แต่ไม่เกิน 50 ปี |
| การจดทะเบียน | บังคับเมื่อเช่าเกิน 3 ปี มิฉะนั้นบังคับได้เพียง 3 ปี | ต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียน การต่ออายุก็ต้องจดทะเบียน มิฉะนั้นเป็นโมฆะ |
| ให้เช่าช่วงหรือโอนสิทธิ | ทำไม่ได้ เว้นแต่สัญญาอนุญาต (มาตรา 544) | ทำได้ เว้นแต่สัญญากำหนดไว้เป็นอย่างอื่น |
| ใช้สิทธิการเช่าเป็นหลักประกัน | กฎหมายไม่ได้บัญญัติให้จำนองสิทธิการเช่า | จำนองเป็นหลักประกันการชำระหนี้ได้ |
| ผู้เช่าเสียชีวิต | สิทธิตกทอดแก่ทายาทเมื่อตกลงไว้ หรือเป็นสัญญาต่างตอบแทนพิเศษ | สิทธิและหน้าที่ตกทอดแก่ทายาทได้ |
ค่าธรรมเนียมจดทะเบียนการเช่าตามประมวลกฎหมายที่ดินคือ 1% ของค่าเช่าตลอดเวลาที่เช่า หรือเงินกินเปล่า หรือทั้งสองอย่างรวมกัน ส่วนอากรแสตมป์คิด 1 บาทต่อทุก 1,000 บาทหรือเศษจากฐานเดียวกัน ชำระเป็นตัวเงินที่สำนักงานที่ดินก่อนหรือในวันจดทะเบียน
ฐานคำนวณไม่ใช่ค่าเช่าปีแรก แต่เป็นค่าเช่ารวมทุกเดือนตลอดสัญญาบวกเงินกินเปล่า ถ้าค่าเช่าขั้นบันได ต้องรวมทุกช่วง และกรณีเช่าตลอดชีวิต กรมที่ดินให้คำนวณค่าเช่าเท่ากับระยะเวลาสามสิบปี
| รายการ | วิธีคิด | จำนวนเงิน (บาท) |
|---|---|---|
| ค่าเช่าตลอดอายุสัญญา | 50,000 × 120 เดือน | 6,000,000 |
| ฐานคำนวณ | ค่าเช่ารวม + เงินกินเปล่า | 7,000,000 |
| ค่าธรรมเนียมจดทะเบียนการเช่า | 1% ของฐาน | 70,000 |
| อากรแสตมป์ | 1 บาทต่อทุก 1,000 บาทของฐาน | 7,000 |
| รวมโดยประมาณ | ไม่รวมค่าคำขอและค่าใช้จ่ายย่อย | 77,000 |
บัญชีอัตราอากรแสตมป์กำหนดให้ผู้ให้เช่าเป็นผู้ต้องเสียอากร ส่วนค่าธรรมเนียมจดทะเบียน ในทางปฏิบัติคู่สัญญามักตกลงกันไว้ เช่น ผู้เช่าออกทั้งหมด หรือแบ่งคนละครึ่ง สำหรับการเช่าตาม พ.ร.บ. พ.ศ. 2542 ควรสอบถามอัตราค่าธรรมเนียมและเอกสารกับสำนักงานที่ดินท้องที่ก่อนนัดจดทะเบียน
ทำได้เฉพาะเมื่อสัญญาเช่าอนุญาตไว้ ป.พ.พ. มาตรา 544 ห้ามผู้เช่าให้เช่าช่วงหรือโอนสิทธิการเช่าแก่บุคคลภายนอก เว้นแต่ตกลงไว้ในสัญญา ถ้าผู้เช่าฝ่าฝืน ผู้ให้เช่าบอกเลิกสัญญาได้ การเซ้งร้านจึงต้องมีความยินยอมของเจ้าของหรือข้อสัญญารองรับ
ถ้าสัญญาเดิมจดทะเบียนไว้ การโอนสิทธิการเช่าหรือการให้เช่าช่วงต้องจดทะเบียนที่สำนักงานที่ดินด้วย ส่วนถ้าเจ้าของขายอาคารระหว่างสัญญา ป.พ.พ. มาตรา 569 กำหนดว่าการเช่าไม่ระงับเพราะการโอนกรรมสิทธิ์ ผู้ซื้อรับไปทั้งสิทธิและหน้าที่ของผู้ให้เช่าเดิม
ด้าน VAT คำสั่งกรมสรรพากรที่ ป.90/2542 ข้อ 4 ถือว่าสิทธิการเช่าเป็นสินค้าที่ไม่มีรูปร่าง ถ้าผู้โอนเป็นผู้ประกอบการที่ใช้สิทธินั้นในกิจการที่ต้องเสีย VAT การโอนต้องเสีย VAT แต่ถ้าใช้ในกิจการที่ได้รับยกเว้น การโอนนั้นไม่ต้องเสีย VAT
เงินกินเปล่าเป็นเงินได้จากการให้เช่าตามประมวลรัษฎากร มาตรา 40(5) ผู้ให้เช่าที่เป็นบุคคลธรรมดาต้องรวมคำนวณในปีที่ได้รับ หรือเลือกเฉลี่ยตามจำนวนปีของอายุการเช่า แต่ต้องยื่นและชำระภาษีของทุกปีที่เฉลี่ยให้เสร็จในปีที่ได้รับเงิน
หลักการเฉลี่ยมาจากประกาศกระทรวงการคลังลงวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 ตามแนวในข้อหารือกรมสรรพากร กค 0811/3169 และ กค 0706/2499 ส่วนผู้ให้เช่าที่เป็นบริษัท ข้อหารือ กค 0706/6502 วางแนวว่ารับรู้เป็นรายได้ในรอบบัญชีที่เริ่มให้เช่า หรือเฉลี่ยตามจำนวนปีของสัญญาก็ได้
เงินกินเปล่ายังเป็นส่วนหนึ่งของฐานค่าธรรมเนียมจดทะเบียนและอากรแสตมป์ การไม่แสดงไว้ในสัญญาที่จดทะเบียนอาจเกิดปัญหาทั้งภาษีและการพิสูจน์สิทธิภายหลัง ส่วนภาระภาษีของผู้เช่าที่จ่ายเงินกินเปล่า ควรวางแผนกับผู้สอบบัญชี
นอกจากคู่สัญญา ทรัพย์ที่เช่า ระยะเวลา และค่าเช่า สัญญาระยะยาวควรเขียนเรื่องที่กระทบเงินลงทุนของผู้เช่าให้ชัด ได้แก่ การปรับค่าเช่า การต่อสัญญา การเซ้ง ภาระภาษีที่ดิน การซ่อมแซม และการคืนพื้นที่ เพราะข้อพิพาทมักเกิดจากเรื่องที่สัญญาไม่ได้เขียนไว้
| หัวข้อ | สิ่งที่ควรระบุ | เหตุผล |
|---|---|---|
| ทรัพย์ที่เช่า | เลขโฉนด ที่ตั้ง พื้นที่ แผนผังส่วนที่เช่า | การแบ่งเช่าบางส่วนต้องมีแผนที่สังเขปประกอบเมื่อจดทะเบียน |
| ระยะเวลา | วันเริ่ม วันสิ้นสุด ช่วงปลอดค่าเช่าระหว่างตกแต่ง | กำหนดว่าต้องจดทะเบียนหรือไม่ |
| ค่าเช่าและการปรับ | อัตราแต่ละช่วง สูตรปรับ วันครบกำหนดชำระ | ค่าเช่าทุกช่วงรวมเป็นฐานค่าธรรมเนียมและอากร |
| เงินกินเปล่าและเงินประกัน | จำนวน เงื่อนไขคืน รายการที่หักได้ | แยกเงินที่ต้องคืนออกจากเงินที่ไม่ต้องคืน |
| การต่อสัญญา | สิทธิต่อ ระยะเวลาแจ้ง สูตรค่าเช่าใหม่ | การต่อสัญญาต้องทำและจดทะเบียนใหม่ |
| เช่าช่วงและโอนสิทธิ | อนุญาตหรือไม่ ขอความยินยอมอย่างไร | ป.พ.พ. มาตรา 544 ห้ามไว้ถ้าไม่ตกลง |
| ภาษีและค่าธรรมเนียม | ใครออกค่าจดทะเบียน อากร และภาษีที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง | กฎหมายกำหนดผู้เสียไว้ แต่ตกลงแบ่งภาระกันได้ |
| ซ่อมแซม ดัดแปลง และคืนพื้นที่ | ใครซ่อมอะไร สภาพที่ต้องคืน กรรมสิทธิ์งานตกแต่ง | ลดข้อพิพาทเรื่องค่าใช้จ่ายและการรื้อถอน |
| การบอกเลิกสัญญา | เหตุบอกเลิก ระยะเวลาแก้ไขผิดสัญญา ค่าปรับ | ป้องกันการเลิกสัญญาจากความผิดเล็กน้อย |
ผู้ที่กำลังหาพื้นที่ระยะยาวดู หน้าค้นหาพื้นที่ให้เช่า หรืออ่านบทความอื่นใน บล็อก JourneyAsset ส่วนนายหน้าที่ดูแลการทำสัญญาให้ลูกค้า ดูเครื่องมือสำหรับนายหน้าได้ที่ หน้าสำหรับนายหน้า
ไม่ต้อง ป.พ.พ. มาตรา 538 บังคับให้จดทะเบียนเมื่อเช่ามีกำหนดเกินสามปี สัญญาเช่า 3 ปีพอดีใช้หนังสือสัญญาที่ลงลายมือชื่อฝ่ายที่ต้องรับผิดก็ฟ้องบังคับได้
ตาม ป.พ.พ. มาตรา 538 การเช่านั้นจะฟ้องร้องบังคับคดีได้เพียงสามปี ผู้เช่าจึงเสี่ยงเสียสิทธิในระยะเวลาที่เหลือหากเกิดข้อพิพาท
ค่าธรรมเนียมจดทะเบียนการเช่าตามประมวลกฎหมายที่ดินคือ 1% ของค่าเช่าตลอดอายุสัญญาหรือเงินกินเปล่าหรือทั้งสองอย่างรวมกัน และต้องเสียอากรแสตมป์อีก 1 บาทต่อทุก 1,000 บาทจากฐานเดียวกัน
ตาม ป.พ.พ. มาตรา 540 ไม่เกิน 30 ปีต่อครั้ง แต่ถ้าเข้าเงื่อนไข พ.ร.บ.การเช่าอสังหาริมทรัพย์เพื่อพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรม พ.ศ. 2542 เช่าได้เกิน 30 ปีแต่ไม่เกิน 50 ปี
ไม่ต้องออกเพียงเพราะการขาย ป.พ.พ. มาตรา 569 กำหนดว่าการเช่าอสังหาริมทรัพย์ไม่ระงับเพราะการโอนกรรมสิทธิ์ ผู้ซื้อรับทั้งสิทธิและหน้าที่ของผู้ให้เช่าเดิม แต่สัญญาที่เกิน 3 ปีควรจดทะเบียนไว้
ข้อมูล ณ พฤศจิกายน 2569 — กฎหมายและอัตราอาจเปลี่ยน ควรตรวจสอบกับหน่วยงานหรือผู้เชี่ยวชาญก่อนตัดสินใจ
ค้นหาพื้นที่เชิงพาณิชย์ตามทำเลและงบประมาณ พร้อมระยะรถไฟฟ้าและข้อมูลย่าน
ดูประกาศทั้งหมด